เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 285 คณิตศาสตร์: หัวใจสำคัญของวิธีคิดแบบโอลิมปิกคือการก้าวเข้าหากันจากสองทิศทาง!
พริบตาเดียว ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนก็ดำเนินมาถึงช่วงท้าย
ไม่ว่าจะทำสิ่งใดก็ตาม คนเรามักจะเปี่ยมล้นไปด้วยไฟปรารถนาและความกระตือรือร้นในช่วงแรกเริ่มเสมอ เมื่อค่อยๆ คุ้นชินกับเรื่องราวหรือสิ่งของนั้นๆ มากขึ้น ไฟปรารถนาย่อมมอดดับลง ซ้ำยังอาจเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมาแทน จุดนี้สามารถนำไปปรับใช้ได้กับหลายสิ่ง ทั้งความรัก การเรียน...
เรื่องนี้ก็ต้องมองอย่างมีวิจารณญาณ ไฟปรารถนาของมนุษย์นั้นไร้ขีดจำกัดแต่ความหลงใหลที่มีต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งย่อมมีขอบเขตจำกัด และก็ด้วยเหตุนี้เอง เหล่านักวิทยาศาสตร์จึงสามารถบุกเบิกสำรวจดินแดนใหม่ๆ ได้อย่างไม่หยุดยั้ง ผู้พิชิตผู้เกรียงไกรจึงขยายอาณาเขตของตนเองได้อย่างต่อเนื่อง และเสือผู้หญิงผู้เจนจัดจึงสามารถพิชิตใจเด็กสาวคนใหม่ๆ ได้ไม่ขาดสาย...
แน่นอนว่า เมื่อนำคุณลักษณะข้อนี้ของธรรมชาติมนุษย์มาวางไว้ในสถานการณ์ตรงหน้า ย่อมไม่ใช่เรื่องดีแต่อย่างใด
แม้ผู้คนในคอร์สติวเข้มแห่งนี้ส่วนใหญ่จะมีผลการเรียนเป็นเลิศ ทว่าเมื่อมาถึงช่วงท้ายของคอร์ส อี้หยางก็ยังคงสัมผัสได้ถึงความเหนื่อยล้าอิดโรยของใครหลายคน
ในเวลาเรียน เมื่อเริ่มรู้สึกง่วงงุน เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ที่นั่งว่างสองสามตัวที่ไม่รู้ว่าเริ่มว่างมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ยังคงไม่มีคนมานั่งเช่นเคย
ย่อมเป็นธรรมดา ในฐานะคอร์สติวพิเศษช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ในเรื่องอัตราการเข้าชั้นเรียนอาจารย์จึงไม่ได้มีข้อบังคับเข้มงวดอันใด