กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268 คุณพ่อของหวังซังหนิงมา
“ตอนชนะยังไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไร แต่พอแข่งเสร็จ จู่ๆ ก็พลันตระหนักขึ้นมาได้ว่า ดูเหมือนจะชนะแล้วจริงๆ... อืม พูดให้ถูกต้องคือการันตีท็อปโฟร์ระดับประเทศแล้วต่างหาก”
ระหว่างทางขากลับ อี้หยางเล่าความรู้สึกหลังจบการแข่งขันให้หวังซังหนิงฟังอย่างสงบนิ่ง
“ระบบการแข่งขันลีกของพวกนายฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร สรุปแล้วด่านต่อไปพวกนายต้องทำอะไรเหรอ?”
“พูดแบบนี้แล้วกัน ต่อไปก็คือแชมป์กับรองแชมป์ของทั้งสองโซน รวมทั้งหมดสี่ทีม ผ่านเข้าไปเล่นในรอบท้าชิง”