เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 กำลังเล่นความสามารถเฉพาะตัวแบบใหม่เอี่ยม
ก่อนที่การแข่งขันควอเตอร์ที่สามจะเริ่มขึ้น หลี่ซงไป๋ไม่ได้วางแผนการเล่นหรือแท็กติกใดๆ ให้กับเหล่านักกีฬาโรงเรียนเฉิงเต๋อเลย
เพียงแค่กำชับให้พวกเขามีสมาธิมากขึ้น รัดกุมในเกมรับมากขึ้น คมกริบในเกมรุกมากขึ้น ซึ่งเป็นชุดคำพูดกว้างๆ ทั่วไป สุดท้ายจึงเอ่ยอย่างจริงจังประโยคหนึ่งว่า “ปกติซ้อมมายังไง ตอนนี้ก็เล่นไปอย่างนั้น!” แล้วปล่อยให้พวกเขาลงสู่สนาม
ไม่มีอะไรต้องพูดมากความ
สายตาของหลี่ซงไป๋จับจ้องไปที่สนามบาสเกตบอล นิ่งเงียบไม่เอื้อนเอ่ย
มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าหนทางที่ก้าวผ่านมานี้ยากลำบากเพียงใด
โรงเรียนเฉิงเต๋อไม่ใช่โรงเรียนที่มีชื่อเสียงด้านกีฬา ไม่มีนักเรียนโควตากีฬา งบประมาณก็ขาดแคลนรัดตัว ที่สำคัญยิ่งกว่าคือทางโรงเรียนไม่ได้ให้ความสำคัญ ผู้ปกครองบางคนก็ยังมีทัศนคติต่อต้าน... เด็กพวกนี้ล้วนมีผลการเรียนค่อนข้างดี ท่ามกลางอุปสรรคและความขัดแย้งนานัปการ การก้าวมาได้จนถึงทุกวันนี้นับเป็นปาฏิหาริย์อย่างแท้จริง