เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 244 อีกด้านหนึ่งที่แท้จริงของหวังซังหนิง
“หา?!”
เจียงหลีหลีแทบจะคิดว่าตัวเองหูฝาดไป สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง รีบเอ่ยถามเพื่อยืนยันอีกครั้ง “เธอ... เมื่อกี้เธอว่าอะไรนะ?”
หวังซังหนิงหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย ตอบว่า “ฉันบอกว่า... ให้อี้หยางย้ายมาพักอยู่ที่นี่จะได้ไหม?”
จากนั้น หวังซังหนิงก็ก้มหน้าลง “ยังไงพี่กับอี้หยางก็สนิทกันขนาดนี้ คอนโดของพี่ก็ตั้งกว้างขวาง มีห้องว่างตั้งสองห้อง สละให้เขาอยู่สักห้องหนึ่งจะเป็นอะไรไป? อีกอย่าง คราวก่อนเขาก็เคยมานอนพักที่บ้านแล้วไม่ใช่เหรอ?”
เจียงหลีหลีมองดูหวังซังหนิงด้วยความสงสัยอยู่พักใหญ่ จู่ๆ ก็ถามขึ้น “เธอคบกับเขาแล้วเหรอ?”
หวังซังหนิงหน้าแดงซ่านขึ้นมาทันควัน “ไม่ได้คบ! ฉันแค่... แค่...” จากนั้นเธอก็ถอนหายใจแผ่วเบา แล้วเล่าเรื่องที่อาการหอบหืดกำเริบขึ้นมาให้อีกฝ่ายฟัง