เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 236 เหลวไหลน่า
เจียงหลีหลีนอนอยู่ในถุงนอน สมองรู้สึกมึนงงไปหมด... ไม่ใช่ว่างงจริงๆ หรอก เพียงแต่พอนึกย้อนถึงประสบการณ์ตลอดทั้งวัน ใบหน้าก็พลันร้อนผะผ่าวขึ้นมา
หลายเรื่องก็เป็นเช่นนี้ ตอนที่คุณกำลังลงมือทำมักจะไม่รู้สึกว่ามีปัญหาอะไร โดยเฉพาะตอนที่เลือดลมกำลังสูบฉีดพลุ่งพล่าน แต่พอมาคิดดูทีหลัง ก็มักจะทำให้กระดากอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี
ฉัน... วันนี้ฉันทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย!
ในเวลานี้หากเปิดไฟได้ ก็จะเห็นว่าแม้เจียงหลีหลีจะนอนอยู่ในถุงนอน แต่ดวงตากลับเบิกกว้าง เหม่อมองเพดานรถอย่างเหม่อลอย
ช่วงเวลานี้เธอประสบกับเรื่องกลัดกลุ้มใจมากมาย ไร้ที่ระบาย อัดอั้นตันใจมาเป็นเวลานานแล้ว สองวันก่อนยังทะเลาะกับแม่ไปยกใหญ่ ถือเป็นชนวนเหตุ จะให้ลดตัวไปขอโทษแม่เหรอ? อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังกระดากใจเกินกว่าจะทำเช่นนั้น สรุปก็คือสารพัดเรื่องไม่ราบรื่น พอดีใกล้จะถึงวันเกิดของตัวเอง จึงวางแผนว่าจะทำเรื่องที่อยากทำมาโดยตลอดสักเรื่องหนึ่ง
เธอมีสมุดโน้ตเล่มเล็กๆ เล่มหนึ่ง ข้างในบันทึกเรื่องราวที่อยากจะทำมาตลอดเอาไว้ ถือเป็นเป้าหมายระยะสั้นทีละขั้น เช่น ไปดำน้ำสักครั้ง ไปฟังคอนเสิร์ตของเอมิริ มิยาโมโตะสักครั้ง สัมผัสประสบการณ์กระโดดร่มสักครั้ง... สารพัดเรื่องทำนองนี้ ซึ่งบางเรื่องก็ทำสำเร็จไปแล้ว บางเรื่องตอนที่เขียนลงไปนั้นยังรู้สึกปรารถนาอย่างยิ่ง ทว่าพอผ่านไปสักพักกลับหมดความสนใจไปเสียดาย จนไม่รู้ว่ายังควรทำต่อไปหรือไม่