เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 เด็กหนุ่มผู้ซ่อนลายกับเด็กสาวผู้ขบถ
บนสนามบาสเกตบอลที่หยาดเหงื่อสาดกระเซ็นอย่างบ้าคลั่ง การแข่งขันกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด เพียงแต่เสียงโห่ร้องเชียร์ของเจ้าบ้านค่อยๆ แผ่วเบาลงเรื่อยๆ คนทั่วไปย่อมหวังให้ทีมของตัวเองเป็นฝ่ายชนะ ทว่านับตั้งแต่อี้หยางชูตสามแต้มลูกที่สามลงไป ช่องว่างคะแนนกลับค่อยๆ ถูกฉีกห่างออกไปเรื่อยๆ
ผู้ชมของมัธยมหนึ่งจำต้องสงบสติอารมณ์ลง
เมื่อควอเตอร์ที่สามเริ่มต้นขึ้น ไม่มีข้อจำกัดของกฎการแข่งขันระบบสิบคนมาเหนี่ยวรั้ง ในที่สุดการจัดทัพก็สามารถปล่อยหมัดเด็ดได้อย่างเต็มที่ ในควอเตอร์ที่สามเกาหลุ่นเสียงส่งผู้เล่นที่เทคนิคค่อนข้างหยาบที่สุดสองสามคนลงไป ก่อนลงสนามเขาตักเตือนพวกเขาด้วยสีหน้าจริงจังว่า ไม่ต้องคำนึงว่าจะต้องบุกทำคะแนนให้ได้เท่าไหร่ ขอเพียงแค่รักษาความได้เปรียบของคะแนนในปัจจุบันเอาไว้ให้ได้ก็พอ
แม้จะพูดเช่นนั้น แต่ด้วยจิตใจของเด็ก ม.ปลาย จะยอมทนเล่นแต่เกมรับเพียงอย่างเดียวได้อย่างไร? หลังจากบีบประกบชิดจนคู่แข่งเกิดความผิดพลาด ก็พุ่งเข้าไปใต้แป้นบุกมั่วซั่วตะลุมบอน ถึงอย่างไรก็ยังมีคะแนนเข้าบัญชีเสมอ ส่วนทางฝั่งมัธยมหนึ่งก็ไล่ตามมาได้ ทว่าช่องว่างคะแนนกลับไม่ว่าจะอย่างไรก็ไล่ไม่ทัน
เมื่อจบควอเตอร์ที่สาม คะแนนของทั้งสองฝ่ายอยู่ที่ 40 ต่อ 49 สาธิต ม. นำอยู่ 9 แต้ม
ก่อนที่ควอเตอร์สุดท้ายจะเริ่มต้นขึ้น เกาหลุ่นเสียงจัดให้อี้หยางกับโจวจี๋ลงสนามพร้อมกัน