เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 เก๊กท่าเสียขนาดนี้
ภายในโรงยิมบาสเกตบอลทรงสี่เหลี่ยม บนเพดานมีโคมไฟทรงกลมขนาดใหญ่หลายดวง แสงที่ส่องลงมานุ่มนวลและเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง เป็นธรรมชาติเสียจนน่าเหลือเชื่อ ราวกับเป็นแสงอาทิตย์จริงๆ
ฉือเสี่ยวฮวนเงยหน้ามองโคมไฟดวงนั้น เอ่ยความคิดของตนเองออกมา: "โคมไฟนั่นเหมือนแสงแดดเลยนะคะ สบายตาจัง"
หลัวปิงเงยหน้ามองอย่างครุ่นคิด ยิ้มพลางกล่าว: "นั่นเดิมทีก็คือแสงแดดอยู่แล้วล่ะ"
"เอ๊ะ?"
"หลักการเป็นความรู้ฟิสิกส์ ม.ต้น นะ บนหลังคาโรงยิมมีอุปกรณ์รับแสงขนาดใหญ่หลายตัว ความจริงแล้วมันก็คือกระจกเงารูปทรงพิเศษชนิดหนึ่ง ที่อาศัยหลักการสะท้อนดึงแสงธรรมชาติจากภายนอกเข้ามาตามท่อ จากนั้นใช้หลักการกระเจิงแสงเพื่อกระจายให้กลายเป็นแสงสว่างส่องสว่าง"
ฉือเสี่ยวฮวนเอ่ยอย่างประหลาดใจ: "หลักการง่ายแค่นี้เองเหรอคะ?!"
"เป็นรุ่นพี่ของมัธยมหนึ่งที่เรียนจบไปนานแล้วออกแบบไว้น่ะ"
"สุดยอดไปเลย... ฉันเชื่อว่าในอนาคตนายก็ต้องออกแบบสิ่งที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ได้แน่!"
"แค่ก..."