เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 เธอไปทำอะไรมากันแน่น่ะ?!
โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง
อี้หยางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นเป็นเบอร์เดิม จึงกดรับสาย คราวนี้อีกฝ่ายรีบพูดรัวเร็วเพื่ออธิบายตัวตนและจุดประสงค์อย่างละเอียด ก่อนที่เขาจะทันได้กดวางสายอีกรอบ เมื่อได้ยินชื่อผู้บริหารและรายละเอียดที่ตรงกับเรื่องราวของคลิปประชาสัมพันธ์ อี้หยางถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า... นี่ไม่ใช่แก๊งคอลเซ็นเตอร์ ทว่าคือทีมงานของสถานีโทรทัศน์ประจำมณฑลเจียงหนานตัวจริงเสียงจริง!
"อืม... ผมขอทบทวนยืนยันอีกครั้งนะครับ หมายความว่า ในงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนของมณฑลเจียงหนานในคืนวันตรุษจีน จะมีนักร้องนำเพลง 《คนกล้าผู้เดียวดาย》 ไปขับร้อง แล้วจำเป็นต้องให้ทางผมทำหนังสือมอบสิทธิ์อนุญาต ใช่ความหมายนี้ไหมครับ?"
"ถูกต้องแล้วครับ"
"เข้าใจแล้วครับ..."
หลังจากพูดคุยรายละเอียดกันอีกสองสามประโยค ตอนที่อี้หยางวางสายโทรศัพท์ เขาก็ยังคงรู้สึกว่ามันดูไม่ค่อยสมจริงเท่าใดนัก
ต่อให้เป็นคนที่ผ่านชีวิตมาสองชาติภพ เรื่องราวในครั้งนี้ก็ยังคงดูเหลือเชื่อเกินไปอยู่ดี... มีเพียงยามที่หวนนึกขึ้นได้ว่า เจ้าของผลงานเพลงต้นฉบับดั้งเดิมคือเฉินอี้ซวิ่น ความรู้สึกไม่สมจริงนี้ถึงค่อยเจือจางลงไปบ้าง
เขาเริ่มคิดทบทวนเรื่องราวบางประการ...
แม้จะน่าตื่นตะลึง ทว่ามันก็นับว่าสมเหตุสมผลดีอยู่หรอก