เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 ระลอกคลื่นที่ตามมา
หม่าซืออวี่สอบได้อันดับที่ 81 ของระดับชั้น และติดอันดับที่ 7 ของห้องเรียน ซึ่งถือเป็นผลการเรียนที่ยอดเยี่ยมมากทีเดียว
เป็นไปตามที่หม่าซืออวี่พูดไว้จริงๆ คะแนนสอบนี้ทำให้เขาตกใจจนสะดุ้งได้จริงๆ จุดเริ่มต้นของหม่าซืออวี่สามารถเทียบเคียงกับตัวเขาในอดีตได้เลย ทว่าเมื่อเทียบกับตัวเขาที่มีขีดความสามารถทางความคิดและวินัยในตนเองแบบผู้ใหญ่แล้ว การที่หม่าซืออวี่ก้าวกระโดดขึ้นมาถึงอันดับที่ 81 ได้ ความยากลำบากนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าตอนที่เขาก้าวกระโดดจากอันดับห้าร้อยกว่าขึ้นมาติดห้าสิบอันดับแรกเลยสักนิด
อี้หยางรู้สึกสงสัยใคร่รู้อย่างยิ่ง จึงเอ่ยถามว่าเธอทำได้อย่างไร เขาเพียงแค่คิดอย่างบริสุทธิ์ใจว่า บางทีอาจจะสามารถนำความก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดของหม่าซืออวี่มาเป็นข้อมูลอ้างอิงได้บ้าง ประสบการณ์การเรียนรู้ใดๆ ล้วนคู่ควรแก่การนำมาเป็นหินปูทางบนเส้นทางก้าวหน้าของตนเองทั้งสิ้น
หม่าซืออวี่ยิ้มหวาน: "เลิกเรียนแล้วค่อยๆ เล่าให้นายฟังแล้วกันนะ"
นี่คือคำเชื้อเชิญที่ชัดเจนอย่างยิ่ง ความจริงแล้วนับตั้งแต่ย้ายห้องมา หม่าซืออวี่ได้มีโอกาสสัมผัสพูดคุยกับอี้หยางบ่อยขึ้นมาก ทว่าเวลาส่วนใหญ่มักจะอยู่ร่วมกับเพื่อนๆ คนอื่น โอกาสที่จะได้อยู่ตามลำพังแทบจะไม่มีเลย อี้หยางไม่ได้หลบเลี่ยง จึงเอ่ยว่า: "ถ้างั้นก็เดินกลับด้วยกันสิ"
ทว่า หม่าซืออวี่ทำให้อี้หยางตกใจ แต่คะแนนสอบของตัวเขาเองก็ทำให้ลั่วลั่วเยว่ตกใจจนสะดุ้งเช่นกัน