เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 อี้หยางคนดังแห่งยุค
วิชาเรียนชั้น ม.2 ของมณฑลเจียงหนานมีทั้งหมด 10 วิชา นอกจากวิชาหลักสามวิชาที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงตลอดกาลอย่างภาษาจีน คณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษแล้ว ยังมีวิชารองอีกสามวิชาคือประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ฟิสิกส์ และชีววิทยา รวมถึงวิชาย่อยอีกสามวิชาคือศิลปะ ดนตรี และพลศึกษา
วิชาหลักและวิชารองย่อมต้องมีการสอบอย่างแน่นอน แม้ว่าสัดส่วนคะแนนจะไม่เท่ากัน แต่ล้วนต้องถูกนำไปคิดรวมในการประเมินผลปลายภาคทั้งสิ้น ทว่าอี้หยางไม่รู้ว่าเป็นธรรมเนียมเฉพาะของอำเภอชิงเหอหรือไม่ โรงเรียนมัธยมต้นชิงเหอกลับต้องมีการสอบปลายภาคในสามวิชาย่อยอย่างศิลปะ ดนตรี และพลศึกษาด้วยเช่นกัน
ย่อมแน่นอนว่า วิชาที่เรียนเล่นๆ สนุกสนานเหล่านี้ ยามปกติเรียนกันชิลๆ การสอบปลายภาคจึงไม่ยุ่งยากหรือเข้มงวดเป็นพิเศษ ทว่าก็มีการจัดสอบวัดผลที่เป็นมาตรฐานเดียวกัน โดยจะมีการปิดประกาศรายชื่อนักเรียนที่ได้คะแนนท็อปสิบของทั้งโรงเรียนในสามวิชานี้ ไว้บนป้ายเล็กๆ ข้างบอร์ดเชิดชูเกียรติหน้าประตูโรงเรียน
ก่อนการสอบปลายภาคจะมาถึงอีกสองสัปดาห์ วิชาพลศึกษา ดนตรี และศิลปะ ก็เริ่มทยอย "สอบปลายภาค" กันแล้ว
การสอบแบบนี้โดยทั่วไปครูไม่ให้ความสำคัญ และนักเรียนก็ไม่ได้ใส่ใจ ทว่าคนที่ออกนโยบายย่อมไม่ได้คำนึงถึงความเป็นจริงด้านล่าง การสอบนี้ชูธงว่าเพื่อปฏิบัติตามคำสั่งของเบื้องบนในการยกระดับคุณภาพของนักเรียนรอบด้าน ดังนั้นในแง่ของความยุติธรรมจึงยังคงต้องจัดทำให้ดูดี
ล้วนจัดสอบในช่วงเวลาว่าง