กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107 วัยเยาว์เอ๋ย (บน)
อาหารมื้อนี้ตั้งแต่เริ่มต้นที่ดูเคอะเขินเกร็งๆ พอเวลาผ่านไปก็เริ่มผ่อนคลายและเป็นธรรมชาติมากยิ่งขึ้น
การที่อี้หยางดีดกีตาร์ร้องเพลงโฟล์กซอง ย่อมสร้างความฮือฮาขึ้นในหมู่ลูกค้าอยู่บ้าง มีหญิงสาววัยรุ่นสองสามคนเอ่ยหยอกเย้าด้วยความซุกซนสองสามประโยคทำนองว่า "น้องชายอายุเท่าไรแล้วจ๊ะ?" "มีแฟนหรือยังเอ่ย?" ทว่าหากจะบอกว่าสร้างความฮือฮาสะเทือนเลื่อนลั่น มันก็ยังคงเป็นไปไม่ได้ ในสายตาของคนธรรมดาทั่วไป อี้หยางร้องได้ดีมากจริงๆ แต่คนแปลกหน้าก็คือคนแปลกหน้า นอกจากคำชื่นชมสองสามคำในตอนนั้น หรือกลายมาเป็นหัวข้อสนทนาทำลายความเงียบอันน่ากระอักกระอ่วนบนโต๊ะอาหาร พ้นจากวันนี้ไปก็คงไม่มีใครจดจำใบหน้าของเขาได้แล้ว