ตอนที่ 187 คนตระกูลจ้าวกลับหมู่บ้าน

คนตระกูลจ้าวมองพร้อมเพรียงกัน อู่ฉงอวิ๋นหน้าแดงก่ำดั่งผลแอปเปิลสุกงอม

“อวิ๋น!”

เมื่อเห็นอู่ฉงอวิ๋น คนที่ดีใจที่สุดย่อมเป็นจ้าวเถียนหวา

เขาสาวเท้าเพียงสองสามก้าวก็วิ่งมาถึงตรงหน้าอู่ฉงอวิ๋น ทำตัวไม่ถูก ได้แต่ฉีกปากกว้างหัวเราะ ดวงตาคู่นั้นสุกสว่างราวกับจุดตะเกียงน้ำมันก๊าด

อู่ฉงอวิ๋นหลุบตาลง ล้วงผ้าเช็ดหน้าผืนใหม่ที่เพิ่งปักเสร็จออกจากอกเสื้อส่งไปให้

ใบหน้าแดงซ่านยิ่งกว่าเดิม นางส่งเสียงแผ่วเบาราวกับยุงกระซิบ “เจ้า... เจ้ามาที่ตำบลให้เร็วหน่อยนะ”

พอคิดถึงอ่าวชิงสุ่ย ในใจนางก็นึกคิดถึงอยู่ไม่น้อย เพียงแต่สถานะในยามนี้ไม่มีเหตุผลอันใดให้ตามไปได้จริงๆ จึงทำได้เพียงมาส่งเท่านั้น

จ้าวเถียนหวารับผ้าเช็ดหน้ามาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ผ้าเช็ดหน้าเป็นผ้าฝ้ายเนื้อละเอียด อ่อนนุ่มสบายมือ บนพื้นสีขาวราวหิมะปักลายกอดอกท้ออันงดงามสดใส

ใต้กอดอกท้อ มีอักษรคำว่า “อวิ๋น” ตัวเล็ก ๆ อยู่ตัวหนึ่ง