ตอนที่ 175 ฟ้ามืดจับหนู

กู้ถังเห็นบ่าวไพร่ตรงไปยังร้านงานปักเมฆา นางเองก็เดินมุ่งหน้าไปยังสำนักคุ้มกันตระกูลกัว

เรื่องของย่ากัวนั้น บ่าวไพร่ได้รายงานนางไปตั้งแต่วันก่อนแล้ว ทว่าเมื่อได้ยินว่าอาจเป็นโรคติดต่อ นางจึงไม่สะดวกใจจะไปตอนกลางวัน จึงรอจนฟ้ามืดแล้วค่อยไปดู เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนภายนอกลือกันว่าจวนตระกูลจางพลอยติดโรคไปด้วย

ครั้นกู้ถังไปถึง ย่ากัวยังคงนอนร้องโอดครวญอยู่บนเตียง ผิวหนังส่วนที่โผล่พ้นร่มผ้าล้วนเน่าเปื่อยมีน้ำหนองไหลเยิ้ม น่ากลัวยิ่งนัก ทั้งยังคันและปวดเป็นที่สุด

เพื่อป้องกันมิให้นางเกา กัวฝูกุ้ยจึงได้แต่สั่งให้คนมัดมือนางไว้ ยามนางคันจัดจนทนไม่ไหวก็ก่นด่าผู้คน เสียงแหลมสูงบาดแก้วหู

พวกบ่าวไพร่ต่างพากันหลบไปไกลลิบ แม้แต่พวกหมอก็ไม่กล้าอยู่นาน

กัวฝูกุ้ยกำลังกลัดกลุ้ม พอเห็นกู้ถังก็ประหนึ่งเห็นที่พึ่งหลัก “พี่สาว นี่จะทำอย่างไรดีเล่า!”

บิดาของเขาคือกัวโหย่วไฉคอยดูแลเรื่องน้อยใหญ่ในสำนักคุ้มกัน ยุ่งจนตัวเป็นเกลียว ทั้งไม่ได้ใส่ใจย่ากัวเท่าใดนัก มาชำเลืองมองแวบหนึ่ง กำชับให้เขาตามหมอแล้วก็จากไป กัวฝูกุ้ยจึงได้แต่ร้อนใจอยู่ฝ่ายเดียว

ทั่วทั้งตระกูลกัว มีเพียงกัวฝูกุ้ยที่ไม่เอาถ่านที่สุด

กู้ถังเองก็มิได้คาดหวังอันใดในตัวเขาอยู่แล้ว

“เป็นอย่างไรบ้าง หมอว่าอย่างไร เป็น…โรคนั้นจริงหรือ” กู้ถังมิได้ก้าวเข้าห้อง เพียงหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตู