ตอนที่ 174 อยู่กับฝูเป่าแล้วมีความสุขมาก

ในสำนักศึกษา

ฝูเป่าเพิ่งมาถึงสำนักศึกษา เหล่าสหายตัวน้อยก็พากันกรูเข้ามาดั่งฝูงผึ้งแตกรัง

“ฝูเป่า เจ้ามาแล้ว ให้ข้าแตะตัวหน่อยได้หรือไม่”

“ยังมีข้าอีกคน ฝูเป่า ข้าก็อยากแตะตัวเจ้าเหมือนกัน”

“ข้า ๆ ๆ ! ข้าก็เอาด้วย!”

ทุกคนรุมล้อมฝูเป่า ดวงตาเป็นประกายระยับ ประหนึ่งฝูเป่าเป็นทองแท่งก้อนโต

ฝูเป่ากระพริบตาโต พลางเอ่ยถามด้วยสีหน้าไร้เดียงสา “เหตุใดต้องแตะตัวฝูเป่าด้วยเล่า”

“รับไอวาสนาอย่างไรเล่า!” ต้าจ้วงชิงเอ่ยปากก่อน พลางพูดเสียงดัง “ฝูเป่า อาสามของเจ้าสอบติดซิ่วไฉแล้ว ทั้งยังได้อันดับหนึ่งเชียวนะ! ท่านพ่อของข้าบอกว่า หากได้แตะรับไอวาสนาของตระกูลเจ้ามาบ้าง วันหน้าไม่แน่อาจจะได้เป็นซิ่วไฉ ทั้งยังได้เป็นขุนนางใหญ่โตด้วย!”

“ใช่ ๆ ๆ ท่านแม่ของข้าก็พูดเช่นนี้”

“ย่าของข้าก็เหมือนกัน บอกว่าอาสามของฝูเป่าคือเทพเหวินชวี บนตัวฝูเป่าจึงมีไอวาสนาของเทพเหวินชวีติดอยู่ พวกเราแตะตัวให้มากหน่อย วันหน้าก็จะได้สอบได้เกียรติยศบัณฑิต!”