ตอนที่ 173 การแข่งขันฝีมือการทำอาหารเมืองชิงสือ

ปิ่นทองและปิ่นปักผมหยกบนศีรษะของย่ากัวเอียงกะเท่เร่ กระโปรงตัวเก่งที่นางภาคภูมิใจนักหนาก็ถูกทึ้งจนยับเยินไม่เป็นทรง

“คันเหลือเกิน... เร็วเข้า มาช่วยข้าเกาที คันจะแย่แล้ว คันจนจะตายอยู่แล้ว!” นางแผดเสียงร้องสั่งคนรับใช้ด้านหลังสุดเสียง

ทว่าเหล่าคนรับใช้ต่างยืนตะลึงงัน แม้แต่หวังสือโถวก็ยังตาค้างทำอะไรไม่ถูก

ต่อให้ย่ากัวจะเป็นหญิงชรา ทว่าพวกเขาก็ไม่อาจยื่นมือไปลูบคลำเกาให้นางได้อยู่ดี ยิ่งไปกว่านั้นนี่ยังอยู่กลางถนนใหญ่ที่มีผู้คนสัญจรไปมาขวักไขว่อีกด้วย!

เมื่อเห็นเหล่าลูกน้องยืนนิ่งทื่อราวกับท่อนไม้ หญิงชราทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงวิ่งถลาเข้าไปเบียดไถกับเสาไม้ต้นหนึ่งข้างทางอย่างบ้าคลั่ง เสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยร่วงกองแทบจะหลุดร่วงลงพื้นอยู่รอมร่อ

คนเดินถนนต่างพากันมองตาค้าง แต่ละคนล้วนแสดงสีหน้าตื่นตกใจ

เถ้าแก่ถังและเหล่าเสี่ยวเอ้อร์ต่างก็อ้าปากค้าง “นี่มัน... ผีเข้าสิงหรืออย่างไร”

มีเพียงคนตระกูลจ้าวเท่านั้นที่รู้สาเหตุ

จ้าวหม่านชางผู้แอบเจ้าเล่ห์จึงแกล้งตะโกนเสียงดังลั่น “ไอ้หยา ทุกท่านรีบดูเร็วเข้า บนตัวย่ากัวมีผื่นคันขึ้นใช่หรือไม่!”

ครั้นสิ้นเสียงนี้ ทุกคนต่างเพ่งสายตามองดูอย่างละเอียด...