เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เถ้าแก่ นี่กำลังรอประกาศผลสอบอยู่หรือ”
พ่อของต้าจ้วงเข็นเกวียนขนสินค้าผ่านมา รู้ว่าจ้าวชิงซานแห่งตระกูลจ้าวเพิ่งสอบเสร็จ จึงเอ่ยทักทายอย่างยิ้มแย้ม “วางใจเถิด ชิงซานมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นต้นกล้าชั้นดีของการเล่าเรียน คราวนี้ต้องมีชื่อบนประกาศเป็นแน่!”
ต้าจ้วงกำลังช่วยพ่อเข็นเกวียน ได้ยินเช่นนั้นก็แหกปากตะโกนลั่น “มีชื่อบนประกาศ ได้เป็นขุนนางใหญ่!”
ได้ยินสองพ่อลูกกล่าวเช่นนี้ คนตระกูลจ้าวที่เฝ้าอยู่หน้าแผงตั้งแต่เช้าตรู่ ในใจย่อมบังเกิดความปีติยินดีเพิ่มขึ้นหลายส่วน
หลิวกุ้ยจือหันหลังเดินเข้าห้องครัว หยิบไข่ไก่ย้อมแดงสองฟอง ยัดใส่มือสองพ่อลูกคนละฟอง
พ่อของต้าจ้วงโบกมือเป็นพัลวัน “ป้าสะใภ้ จะรับเปล่า ๆ ได้อย่างไร พวกท่านเก็บไว้กินกันเองเถิด”
“เพิ่งต้มเสร็จใหม่ ๆ เมื่อเช้า หวังเอาฤกษ์เอาชัยเสียหน่อย รีบรับไปเถิด เจ้าไม่กินก็ให้ต้าจ้วง” หลิวกุ้ยจือยิ้มพลางยัดเยียดให้
ต้าจ้วงอยากกินจริง ๆ
เขารูปร่างกำยำล่ำสัน ทั้งยังกินจุ โจ๊กข้าวกล้องหยาบชามนั้นที่ซดไปเมื่อเช้าที่บ้านย่อยหมดเกลี้ยงไปนานแล้ว ยามนี้พอเห็นไข่ไก่ก็กลืนน้ำลายเอื๊อก ๆ
พ่อของต้าจ้วงนึกขัน จึงยกไข่ทั้งสองฟองให้ลูกชาย พลางยิ้มกล่าวกับหลิวกุ้ยจือ “เช่นนั้นก็ขอบคุณป้าสะใภ้ พวกข้าขอรับไอความสุขของนายท่านซิ่วไฉไปด้วยคน”