ตอนที่ 163 มีผื่นคันเล็กๆ ขึ้นแล้ว

“โรคอะไรหรือ”

ทุกคนได้ยินคำพูดของฝูเป่าแล้ว ต่างก็ชะงักงันไป

ครั้นได้ยินคำว่า “คนตายเยอะมาก” ไม่กี่คำนี้ ในใจก็ยิ่งกระตุกวูบ

คำพูดของฝูเป่าทำให้ผู้คนที่อยู่ในที่นั้นใส่ใจเป็นพิเศษ

กู้สี่เม่ยเดินเข้าไป ดึงฝูเป่าเข้ามากอดในอ้อมอก ลูบศีรษะของนาง พลางมองกำไลหยกโอสถที่กลายเป็นสีดำวงนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล “ความหมายของฝูเป่า เกรงว่าจะบอกว่า... คนผู้นั้นตายเพราะเป็นโรคกระมัง”

“หัวหน้ามือปราบหลิว ข้าว่าท่านระวังตัวไว้หน่อยจะดีกว่า” จ้าวชิงซานก็เอ่ยปากขึ้นบ้าง พูดกับหลิวจื่ออันอย่างจริงจัง “เรื่องอื่นไม่กลัว กลัวก็แต่คนผู้นั้นจะเป็นโรคติดต่ออะไรกันเข้า หากติดขึ้นมาคงยุ่งยากแล้ว”