ตอนที่ 161 ตัว... สัตว์ประหลาดอัปลักษณ์?

ที่ว่าการอำเภอ

ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง หลิวจื่ออันบิดขี้เกียจคราหนึ่ง ผลัดเวรกับสหายที่เข้าเวรยามค่ำคืน ยกเท้าเตรียมจะมุ่งหน้าไปยังแผงเกี๊ยวน้ำตระกูลจ้าว

การกินมื้อเช้าที่แผง บัดนี้กลายเป็นความเคยชินของเขาไปแล้ว วันไหนไม่ได้กินเป็นต้องรู้สึกขาดอะไรไปสักอย่าง

“หัวหน้า ช่วยหิ้วกลับมาให้ข้าสักส่วนสิขอรับ!”

เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการที่มารับเวรเห็นดังนั้น ก็รีบยิ้มทะเล้นออดอ้อนขอร้อง

คนอื่น ๆ ที่เข้าเวรอีกหลายคนพลอยส่งเสียงเฮโลตามไปด้วย “หัวหน้า ข้าก็เอาด้วย! เพิ่มแป้งย่างอีกชิ้นนะขอรับ!”

“หัวหน้า ยังมีข้าอีกคน!”

มิใช่เพียงหลิวจื่ออันเท่านั้น ขอเพียงผู้ใดได้เคยลิ้มรสเกี๊ยวน้ำตระกูลจ้าว ล้วนไม่มีผู้ใดไม่ถวิลหา

หลิวจื่ออันทั้งขำทั้งถ่มน้ำลายเบา ๆ ทีหนึ่ง “เจ้าพวกนี้นี่ เหล่าจื่อออกเวรแล้วแท้ ๆ ยังต้องกลับมาวิ่งขาขวิดรับใช้พวกเจ้าอีกรึ!”

“ขอบคุณขอรับหัวหน้า! รู้แต่แรกแล้วว่าหัวหน้ารักพวกเราที่สุด!” เหล่าเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการหัวเราะคิกคัก เทคำพูดยกยอกระดุมทองออกมาเป็นกระบุงโกย