ตอนที่ 159 เสี่ยวชิงไม่กัดคน

หน้าศาลาว่าการอำเภอ กู้ถังคล้องตะกร้ากล่องอาหารอันประณีตไว้ที่แขน คิ้วเรียวดั่งใบหลิวขมวดมุ่นเป็นปม

“นายท่านไม่อยู่รึ”

นางมองดูเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการที่เฝ้าประตู น้ำเสียงแฝงความไม่พอใจ “ไปที่ใดกัน ชั่วยามนี้ ไฉนถึงไม่อยู่ได้เล่า!”

เช้าตรู่วันนี้ จางหยวนไว่พลันมาที่เรือนของนาง ทั้งคำพูดตรงและคำบอกใบ้ล้วนสะกิดให้นาง หากช่วงสองสามวันนี้ว่างก็ให้แวะเวียนไปที่ว่าการอำเภอบ่อย ๆ ไปสนิทสนมกับนายอำเภอให้มากหน่อย

กู้ถังฟังปราดเดียวก็เข้าใจ ผู้ชายของตนเกรงว่าคงไปทำเรื่องไร้มโนธรรมอะไรกันไว้อีก ถึงคิดจะให้ท่านพ่อของนางช่วยค้ำจุนล้างเช็ดให้

นางจึงให้ห้องครัวเตรียมขนมประณีตไว้บ้าง แล้วตั้งใจเดินทางมาเที่ยวนี้โดยเฉพาะ

ไหนเลยจะคาดคิด กลับคว้าน้ำเหลวเสียได้

“ขออภัยด้วยขอรับ ฮูหยินจาง” เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการรู้ว่านายอำเภอให้ความสำคัญต่อฮูหยินท่านนี้เป็นพิเศษ จึงก้มหน้า ตอบคำอย่างนอบน้อมยิ่ง “นายท่านบอกว่าวันนี้แดดลมกำลังดี ทั้งได้ยินว่าป่าดอกท้อชานเมืองดอกไม้บานสะพรั่ง จึงออกไปเดินเล่นผ่อนคลายอารมณ์ขอรับ”