เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แผงเกี๊ยวน้ำตระกูลจ้าว
พวกอู่ฉงอวิ๋นก็เดินเข้าไปข้างในเช่นกัน
“ฉงอวิ๋น!”
กู้สี่เม่ยวุ่นจนหัวหมุน พอเงยหน้าขึ้นเห็นอู่ฉงอวิ๋น ใบหน้าก็แย้มยิ้มเบิกบานราวกับดอกไม้ผลิบานทันที “ในที่สุดเจ้าก็กลับมาเสียที! ตามหาคนในตระกูลพบแล้วหรือ?”
“อืม ใช่แล้วเจ้าค่ะ พี่สะใภ้” อู่ฉงอวิ๋นถูกนางถามเช่นนี้ กลับรู้สึกเคอะเขินอยู่บ้าง
นางชอบคนตระกูลจ้าวจากก้นบึ้งของหัวใจ ทว่ายิ่งใส่ใจมากเท่าใด ยามอยู่ต่อหน้าพวกเขาก็ยิ่งรู้สึกเกร็งมากขึ้นเท่านั้น มักกลัวว่าตนจะทำสิ่งใดได้ไม่ดี จนทำให้พวกเขาไม่ชอบใจ
“นั่นเป็นเรื่องน่ายินดียิ่งนักจริง ๆ!” รอยยิ้มของกู้สี่เม่ยยิ่งกว้างขึ้น นางหันไปเอ่ยกับฝูเป่า “เด็กดี พาพี่สาวอวิ๋นกับคนในครอบครัวของเจ้าเข้าไปนั่งในลานเรือนเถิด เดี๋ยวข้าจะให้อาเล็กของเจ้ายกเกี๊ยวน้ำออกมาให้”
เดิมทีฝูเป่ากำลังเขย่งปลายเท้าหมายจะช่วยงาน พอได้ยินคำนี้ ก็ขานรับด้วยน้ำเสียงใสแจ๋วทันควัน “ได้เลยเจ้าค่ะ ท่านแม่!”
นางจูงมือของอู่ฉงอวิ๋น นำคนเดินเข้าไปในลานเรือน
แม่นมซุนและองครักษ์ทั้งสองคนก็เดินตามหลังไปเงียบ ๆ เช่นกัน