ตอนที่ 155 จิ้งหรีดหาพี่สาวอวิ๋น

“อ๊ากกก——”

หนิวจาวตี้เจ็บปวดจนกรีดร้อง น้ำตาและน้ำมูกไหลทะลักออกมาพร้อมกัน “เจ็บจะตายอยู่แล้ว! รีบเอาออกไปเร็วเข้า!”

จ้าวเถียนหวาถึงเพิ่งได้สติ รีบคิดจะยกเท้าออก

ผู้ใดจะรู้ว่าหนิวจาวตี้อาศัยจังหวะนั้นคิดจะตะเกียกตะกายลุกขึ้น ปากร้องตะโกนลั่น “ช่วยด้วย! มีคนบุกเข้า——”

ฝูเป่าร้อนใจนัก เอ่ยกับจ้าวเถียนหวา “อาเล็ก เร็วเข้า อุดปากนางไว้! นางจะตะโกนเรียกคนแล้ว!”

นี่เป็นบ้านของผู้อื่น ฝูเป่าเพิ่งเคยปีนกำแพงกลางดึกสงัดเป็นหนแรก ย่อมรู้สึกผิดในใจยิ่งนัก ใต้จิตสำนึกจึงคิดว่าไม่อาจให้ผู้ใดล่วงรู้ได้

ครั้นได้ยินฝูเป่าเอ่ยเช่นนี้ จ้าวเถียนหวาก็ตอบสนองไวยิ่ง เท้าใหญ่ที่เดิมทีคิดจะยกออกพลันยกขึ้นสูง แล้วเหยียบลงบนปากของหนิวจาวตี้เข้าอย่างจัง!

มิต้องเอ่ยสิ่งใด ปากนั้นถูกอุดไว้ได้จริง ๆ