ตอนที่ 154 ฝูเป่าบุกจวนตระกูลจางยามค่ำคืน

หลังจากออกจากสำนักคุ้มกันแล้ว ฮูหยินจางก็กลับถึงบ้าน

ที่หน้าประตูจวนตระกูลจาง นางเห็นแม่เล้าของหออิ๋งชุนกับผู้คุ้มกันจวนหลายคน กำลังแบกใครบางคนเดินไปยังเรือนของจางหยวนไว่

“เสนียดจัญไรจริง!”

เมื่อเห็นสิ่งโสโครกเหล่านี้ ฮูหยินจางก็ขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ สะบัดแขนเสื้อปัดชายกระโปรงของตน แล้วเอ่ยถามคนรับใช้เฝ้าประตูด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เรื่องเป็นมาอย่างไร ไฉนถึงปล่อยให้ของพรรค์นี้เข้ามาได้!”

จางหยวนไว่มากรักทั้งยังเจ้าสำราญ หอนางโลมไปไม่น้อย สุราเคล้านารีก็ดื่มไม่น้อย เรื่องเหล่านี้ใช่ว่าฮูหยินจางจะไม่รู้

ทว่าขอเพียงไม่นำมาเสนอหน้าต่อหน้านาง นางก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้—อย่างไรเสียในยามปกติเรื่องเล็กใหญ่ในบ้าน จางหยวนไว่ล้วนฟังนางทั้งสิ้น

แต่ทว่าคราวนี้ หออิ๋งชุนกลับส่งคนเข้ามาถึงในจวน ฮูหยินจางจึงมีโทสะอยู่บ้าง