ตอนที่ 145 จ้าวชิงซาน ชุยเทียนเฉิงกลับมาอีกแล้ว

ป้าสะใภ้คนหนึ่งเอ่ยพลางหัวเราะ “พวกเราล้วนเป็นคนขั้นต่ำ ชื่นชอบเพียงของกินที่จวนตระกูลจางเหล่านั้นมองข้าม”

มีพี่ชายแบกของคนหนึ่งปาดเหงื่อพลางเอ่ย “จะไม่ใช่ได้อย่างไรเล่า! พวกเราต้องรีบกิน ข้ากลัวว่าเจ้าของกิจการคนใหม่จะประคองต่อไปไม่ไหว ถึงเพลานั้นคงมิได้กินเกี๊ยวน้ำที่หอมกรุ่นเช่นนี้แล้ว!”

“เร็วเข้า! ข้าเอาสองชาม ห่อกลับให้ข้าหนึ่งส่วน จะนำกลับบ้านไปให้คนในเรือนได้ลิ้มลอง—”

ผู้คนต่างแย่งชิงกันนั่งจนเต็มโต๊ะม้านั่งหน้าแผงอีกครา

จ้าวหม่านชางและกู้สี่เม่ยเห็นดังนั้น ในใจก็เปี่ยมล้นด้วยความยินดี รีบวุ่นวายจัดแจงต้อนรับขับสู้ขึ้นมาอีกครั้ง

มีผู้กินดื่มหลังกินเสร็จ เช็ดปากพลางควักเงินจ่ายด้วยความพึงพอใจยิ่ง ดึงกู้สี่เม่ยไว้แล้วเอ่ยถาม “น้องสาว เกี๊ยวน้ำของพวกเจ้าไฉนจึงอร่อยล้ำเช่นนี้ ทั้งเนื้อและผักนั้นสดใหม่อย่างแท้จริงนัก!”