ตอนที่ 134 ฟ้าเช่นนี้ฝนจะตกจริงหรือ

“เป็นอะไรกันไปหมดรึ”

จ้าวสุ่ยเซิงงุนงงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก เอ่ยถามด้วยความข้องใจ “มองข้าทำไมกัน งานบนเขาทำเสร็จหมดแล้วหรือ”

กลางวันแสก ๆ ไม่ทำงานทำการกลับมานั่งว่างอยู่ในลานบ้าน ช่างไม่สมกับเป็นวิสัยคนในบ้านเอาเสียเลย

เขาวางลำไผ่ลงบนพื้น แล้วไปหาฟางข้าวสาลีที่เหนียวแน่น ตั้งใจจะเหลาไผ่ให้เสร็จแล้วมัดรวมไว้ เพื่อรีบแบกขึ้นเขาไปติดตั้งให้เรียบร้อยก่อนฟ้ามืด

เมื่อเห็นจ้าวสุ่ยเซิงกลับมาถึงก็ก้มหน้าก้มตาจะทำงาน คนตระกูลจ้าวก็ไม่รู้จะพูดสิ่งใด ได้แต่ก้มหน้าทำงานในมือของตนไปก่อน

อย่างไรเสียเวลากระชั้นชิด จะมัวชักช้ามิได้

ครั้นถึงยามอาหารเย็น กู้สี่เม่ยตั้งใจยกน้ำแกงไก่ร้อนกรุ่นถ้วยหนึ่งออกมาจากห้องครัว

น้ำแกงนี้เป็นของที่เหลือจากคราวก่อน มีอยู่เพียงถ้วยเดียวนี้ เดิมทีคิดจะต้มบะหมี่ให้หลิวกุ้ยจือหรือไม่ก็ฝูเป่า ทั้งคนเฒ่าคนแก่และเด็กน้อยจะได้กินแก้ขัดความอยาก

ทว่ายามนี้ น้ำแกงถ้วยนี้กลับถูกวางลงตรงหน้าจ้าวสุ่ยเซิง

จ้าวสุ่ยเซิงเบิกตากว้าง เอ่ยด้วยความประหลาดใจ “พี่สะใภ้ ให้ข้ารึ”