ตอนที่ 132 รอยริมฝีปากสีชาดบนท้ายทอย

“ต้าเป่า! เสี่ยวเป่า!”

พี่สะใภ้กู้พุ่งเข้ามาเร็วยิ่งนัก ไม่มีผู้ใดทันได้ตั้งตัว นางก็ใช้มือข้างละคนกอดรัดเจ้าหนูทั้งสองของตระกูลกู้ไว้แน่นเสียแล้ว

เด็กทั้งสองเมื่อเห็นแม่แท้ ๆ บนใบหน้ากลับไม่มีความยินดีแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับตกใจกลัวจนหดตัวถอยกรูด ร่างกายเกร็งแน่น ศีรษะคอตก

น้องเล็กกู้อายุน้อย เห็นแม่ร้องไห้อย่างหนัก ปากเล็ก ๆ ก็ขมุบขมิบเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา “...ท่านแม่”

เพียงเสียงนี้คำเดียว ก็ทำให้พี่สะใภ้กู้ยิ่งร่ำไห้หนักหน่วง ร่ำร้องปานใจจะขาดจนแทบจะหมดสติไป

ในลานบ้านมีแต่เสียงร่ำไห้โฮของนาง ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา พากันวางงานในมือแล้วล้อมวงเข้ามา

“จะร้องไห้ทำไมนักหนา! อะไรกัน มาขอเงินอีกแล้วรึ” ป้าสะใภ้เฒ่าตระกูลกู้อัดอั้นโทสะไว้เต็มท้อง เป็นฝ่ายเอ่ยปากด้วยความโมโหก่อน ยื่นมือออกไปกระชากพี่สะใภ้กู้ทันที

เด็กทั้งสองแทบจะถูกนางรัดจนหายใจไม่ออกแล้ว!

อีกอย่าง ที่นี่หาใช่ตระกูลกู้ไม่ หากแต่เป็นตระกูลสามีของลูกสาวนาง พี่สะใภ้กู้มาก่อเรื่องเอะอะที่นี่ มิใช่ทำให้ชาวบ้านอ่าวชิงสุ่ยหัวเราะเยาะตระกูลจ้าวผู้เฒ่าหรอกหรือ!

พอป้าสะใภ้เฒ่าตระกูลกู้ส่งเสียงขึ้นมา พี่ใหญ่กู้ถึงได้สติ เม้มปากก้าวไปข้างหน้าดึงตัวพี่สะใภ้กู้ออกไป แล้วปกป้องลูกชายทั้งสองไว้ด้านหลัง