ตอนที่ 131 ไก่ออกไข่กระต่ายออกลูก

เช้าตรู่วันถัดมา

ในลานเรือนตระกูลจ้าว คนทั้งครอบครัวกำลังล้อมวงกินอาหารเช้า

หลิวกุ้ยจือจ้องมองไปทางประตูรั้ว หัวคิ้วขมวดมุ่นเป็นปม “วันนี้ฟ้ายังไม่สางข้าลุกขึ้นมารินน้ำ เห็นเงาดำซุ่มอยู่ใต้หัวมุมกำแพงบ้านเรา เกือบทำเอาข้าตกใจแทบแย่! พอดูให้ละเอียด ที่แท้คือหวังชิวจวี๋หญิงนางนั้น!”

“นางวิ่งมาซุ่มใต้หัวมุมกำแพงบ้านเราทำอันใด” พอได้ยินว่าเป็นหวังชิวจวี๋ คนตระกูลจ้าวไม่มีผู้ใดสีหน้าดีสักคน

จ้าวหม่านชางแค่นเสียงฮึอย่างหนักหน่วง “คิดการชั่วเป็นแน่!”

กู้สี่เม่ยพลอยหน้าเย็นชาลงเช่นกัน “ที่ดินบ้านนางยังไม่ขยับเลย งานการไม่ทำ วิ่งมานั่งยองแอบมองใต้หัวมุมกำแพงบ้านเรา... คงมิใช่พุ่งเป้ามาที่เป่าผู้น่ารักของเราอีกหรอกนะ”

“ข้าดูแล้วคิดไม่ซื่อชัด ๆ!” หลิวกุ้ยจือตั้งใจหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมา ก็เพื่อเตือนสติทุกคน “เห็นข้านางก็ไม่หลบ ไล่ให้ไสหัวไปก็ไม่ขยับ แววตานั้นราวกับถูกผีเข้า จ้องตรงเป๋งมาที่ฝูเป่าของเราตาไม่กะพริบ!”

“ช่วงนี้พวกเจ้าจงตื่นตัวระวังตัวกันไว้หน่อย อย่าปล่อยให้ฝูเป่าอยู่ตามลำพัง เจ้าหวังชิวจวี๋ผู้นั้น... ข้าดูแล้วเสียสติไปแล้ว!”

ได้ยินนางกล่าวเช่นนี้ หัวใจของคนตระกูลจ้าวต่างยกขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย

“ท่านแม่โปรดวางใจ พวกข้ารู้แล้ว จะต้องจับตาดูให้แน่นหนา!” จ้าวสุ่ยเซิงขานรับทันควัน พลางกำชับจ้าวเถียนหวา “เถียนหวา สองสามวันนี้งานเยอะ เจ้าจงคอยตามฝูเป่าไว้ อย่าวิ่งไปไกลคนเดียว!”