กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อะไรกัน”
จ้าวชิงซานเบิกตากว้างจนกลมโต ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “อาจารย์ผู้มีพระคุณโปรดพิจารณา นักศึกษาผู้นี้ส่งจดหมายฉบับนั้นเพื่อชี้แจงความจริงต่อท่านอย่างชัดเจน ว่าเรื่องทุจริตการสอบนั้นถูกคนใส่ร้ายป้ายสี ทั้งยังแจ้งต่อท่านว่านายอำเภอได้รับเรื่องและทำการสืบสวนอย่างละเอียดแล้ว นักศึกษาจะกลับมายังสถาบันอีกครั้ง แล้วยัง...”
เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ ใบหน้าของเขาก็ขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนจะก้มหน้าลง “นักศึกษายังหวังว่าท่านจะช่วยค้ำประกันให้ข้า เพื่อให้ข้าสามารถเข้าร่วมการสอบถงเซิงในอีกไม่กี่วันข้างหน้าได้ตามกำหนดการเดิม”
ทันทีที่ถ้อยคำนี้หลุดออกมา อาจารย์เฒ่าหูก็ตะลึงงันไป อู่ฉงอวิ๋นเองก็เบิกตากว้างเช่นกัน
ผู้อื่นต่างพากันสับสนงุนงง ทว่านิ้วมือของชุยเทียนเฉิงที่กำพัดพับเอาไว้กลับเริ่มสั่นเทาขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว
ในหัวของเขามีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น—
แย่แล้ว!
“จ้าวชิงซาน เจ้ากำลังพูดจาอะไรกัน!” อู่ฉงอวิ๋นไม่อาจทนเก็บกลั้นไว้ได้อีกต่อไป นางก้าวพรวดพุ่งตัวออกมา ก้มหน้าค้นหาอยู่ในห่อสัมภาระของตนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหยิบจดหมายฉบับหนึ่งจากด้านในโยนใส่จ้าวชิงซาน “เจ้าดูเอาเองสิ มีอักษรดำบนกระดาษขาวปรากฏอยู่ตรงนี้แล้ว!”