ตอนที่ 112 ฝูเป่าปกป้องอาสาม

“ฝูเป่า?”

จ้าวชิงซานคราแรกตกตะลึงจนนิ่งงันกับการปรากฏตัวกะทันหันของอาจารย์เฒ่าหู ครั้นมองเห็นฝูเป่า เห็นร่างเล็กกระจิริดยืนขวางหน้าตนเองไว้โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาก็ทั้งอับอายและอบอุ่นใจ

สภาพน่าอนาถของตนเองเช่นนี้กลับถูกฝูเป่ามองเห็นเสียได้ บนใบหน้าของจ้าวชิงซานร้อนผะผ่าวด้วยความอับอายยิ่งนัก

“คนเลว พวกเจ้าล้วนเป็นคนเลว ถอยออกไปให้หมดนะ!” ฝูเป่าเห็นอาสามถูกทุบตี ซ้ำยังเห็นเหล่านักศึกษาพวกนั้นล้อมรอบอยู่ เกรงว่าพวกเขาจะลงมือตีอาสามอีก จึงโมโหจนแก้มพอง ยกมือขึ้นผลักไสพวกเขาไป

เหล่านักศึกษาพวกนั้นถูกเด็กน้อยผลัก ราวกับเพิ่งได้สติกลับคืนมาในบัดดล

อาจารย์เฒ่าหูยังคงยืนอยู่อย่างดี จ้าวชิงซานมิได้ทำร้ายฟูจื่อจนถึงแก่ความตายเลยสักนิด ทว่าพวกตนเมื่อครู่กลับลงไม้ลงมือกับจ้าวชิงซานไปแล้ว