กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ซวยฉิบหาย ในเมื่อเจอกันแล้วก็กำจัดไปพร้อมกันเลย!” กู้ต้าเหอดวงตาแดงก่ำสบถออกมาคำหนึ่ง ชักมีดพร้าจากเอวแล้วฟันใส่หัวของฝูเป่าทันที
ในช่วงเวลาคับขัน เสิ่นเสียวเหิงคว้าแขนของฝูเป่าไว้แน่นอย่างกะทันหัน กระชากนางจนซวนเซ ทั้งสองคนกลิ้งหลบเข้าไปในพงหญ้าด้านข้างด้วยกัน
“วิ่ง!” เสิ่นเสียวเหิงดึงตัวฝูเป่าที่ยังงงงันขึ้นมา แล้วออกแรงวิ่งเตลิดเข้าไปในส่วนลึกของป่าเขา
กู้ต้าเหอฟันมีดพลาดเป้า โมโหจนกระทืบเท้าเร่า ๆ
“อย่าไปสนใจเจ้าเด็กสองคนนั้นเลย นังผู้หญิงคนนั้นอยู่ทางโน้น!” เถ้าแก่หอว่านเซิ่งตาไว มองเห็นหลิ่วเชียนเชียนที่กำลังรีบร้อนมุ่งหน้ามาทางนี้ในทันที
เขาพาชายฉกรรจ์สองคนโถมเข้าไปหาหลิ่วเชียนเชียน กู้ต้าเหอถ่มน้ำลายอย่างดุร้าย แล้วถือดาบวิ่งตามไปเช่นกัน