ตอนที่ 106 อาจารย์เฒ่าหูฟื้นแล้ว

สามีภรรยาตระกูลหลิ่วปลอดภัยดี เพื่อนบ้านต่างโล่งอก ค่อย ๆ ทยอยแยกย้ายกลับบ้านกันไป

หลิ่วเชียนเชียนอยู่ช่วยดูแลเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการที่บาดเจ็บอยู่ที่บ้านตระกูลหลิ่ว อย่างไรเสียก็มีคนเจ็บอยู่หลายคน ทั้งต้องล้างแผลพันแผลซ้ำยังต้องต้มน้ำสมุนไพร ลำพังเพียงบิดาสกุลหลิ่วคนเดียวย่อมเหน็ดเหนื่อยจนเกินไป

เมื่อเห็นภรรยาต้องยุ่งวุ่นวาย เจ้าทึ่มจ้าวสุ่ยเซิงก็ลูบหน้าผากกว้างของตน แล้วตามไปช่วยงานอยู่ด้านหลังเช่นกัน

คนตระกูลจ้าวที่เหลือไม่มีที่ใดให้ช่วยได้ จึงเอ่ยลาแล้วพากันลงเขาไปพร้อมกัน

ฝูเป่ารั้งอยู่ข้างหลัง จับชายแขนเสื้อของเสิ่นเสียวเหิงไว้พลางเอ่ยกระซิบกระซาบ

เสิ่นเสียวเหิงเหลือบมองมวยผมกระจุกน้อย ๆ ที่เอียงกะเท่เร่ของนางแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “เจ้าตัวเปี๊ยก วันนี้เจ้าช่างเก่งกาจองอาจจริงเชียว ชนหนิวจาวตี้แล้วยังตีหนิวหัวหน้าอีก เหตุใดมือถึงไม่เจ็บแล้วเล่า”