ตอนที่ 105 หนิวหัวหน้าสมคบคิดโจรภูเขา

“ท่านพ่อ! ท่านแม่!” หลิ่วเชียนเชียนโผเข้าไปเบื้องหน้าพ่อแม่ น้ำตาไหลร่วงเผาะ ๆ “พวกท่าน... พวกท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่เจ้าคะ เลือดนี่...”

มารดาตระกูลหลิ่วกอดลูกสาวไว้ สีหน้ายังคงหวาดผวากับเรื่องที่เพิ่งพานพบ “ไม่เป็นไร โชคดีที่ได้ท่านหลิว...”

นางชี้ไปยังแถบผ้าที่หางคิ้วของบิดาสกุลหลิ่ว “เมื่อคืนกลางดึก พ่อเจ้าขัดขวางเจ้าสัตว์เดรัจฉานนั่นเลยโดนด้ามมีดผ่าฟืนครูดถลอกไปนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก”

มือเล็ก ๆ ของฝูเป่าแตะแถบผ้าบนหน้าผากของบิดาสกุลหลิ่วอย่างระมัดระวัง เอ่ยถามเสียงเบา “ปู่หลิ่ว เจ็บหรือไม่จ๊ะ”

บิดาสกุลหลิ่วพลันอบอุ่นในใจ ลูบจุกผมน้อย ๆ ของนาง “ปู่หลิ่วไม่เจ็บหรอก ฝูเป่าเด็กดี”

คำพูดของเขายังมิทันสิ้นเสียง หนิวหัวหน้าที่ถูกมัดแน่นราวบ๊ะจ่างอยู่ตรงมุมลานบ้านก็เริ่มดิ้นรนส่งเสียง “อู้อี้” ดวงตาทั้งสองข้างจ้องเขม็งออกไปข้างนอกอย่างดุร้าย