กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 84 - ชะตากรรมของหลี่เหยา
แววตาของเหมียวไป๋หู่ทั้งเย็นเยียบและดุร้ายเหี้ยมเกรียม ประดุจดวงตาสีเขียวมรกตคู่นั้นของหมาป่าในยามค่ำคืนอันมืดมิด กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "เหตุใดเจ้าถึงคิดจะฆ่าข้า?"
หลี่เหยาหัวเราะเสียงดังลั่น กล่าวว่า "เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอันใดอีก"
"หลายปีมานี้ ไม่มีเวลาใดเลยที่ข้าไม่คิดอยากจะฆ่าแก แต่ข้าฆ่าแกไม่ได้ แกมีความระแวดระวังตัวสูงเกินไป ไม่ว่าจะเป็นอาหารหรือเครื่องดื่มชนิดใด แกล้วนให้ลูกน้องช่วยชิมให้ก่อนเสมอ ข้าจึงไม่อาจวางยาพิษสังหารแกได้ และก่อนที่แกจะนอนหลับ แกก็จะไล่ตะเพิดข้าออกไปจากห้องทุกครั้ง"