บทที่ 83 - หลี่เหยาลอบสังหาร

บทที่ 83 - หลี่เหยาลอบสังหาร

ฟู่!

ฉินเจิ้งพ่นลมหายใจออกมายาวนาน เขามองดูซากศพที่เกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้นด้วยความรู้สึกเหม่อลอยอยู่บ้าง นี่ตนเองสังหารผู้คนไปมากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ในชั่วพริบตานั้น เขากำลังเกิดความเคลือบแคลงสงสัยว่า สิ่งที่ตนเองกระทำลงไปนั้นถูกต้องแล้วหรือไม่

ทว่าทันใดนั้น เขาก็กลับมามีความแน่วแน่อีกครั้ง กล่าวว่า "ไม่ว่าจะถูกหรือผิด การที่ข้าได้ครอบครองคลังสมบัติแห่งความโกลาหล ก็เพื่อกวาดล้างสังหารคนชั่วร้ายทั้งหมดเพื่อให้ตัวข้าได้เติบโตแข็งแกร่งขึ้น หากข้าไม่เติบโตขึ้น ตัวข้าเองก็จะมีชีวิตรอดต่อไปไม่ได้ ไม่สามารถปกป้องน้องสาวได้ และยิ่งไม่สามารถปกป้องคนเหล่านั้นที่ถูกคนชั่วข่มเหงทำร้ายได้"