บทที่ 33 - รองเท้าเหยียบเมฆา

บทที่ 33 - รองเท้าเหยียบเมฆา

การที่ฉินเจิ้งปรากฏตัวขึ้นด้วยท่วงท่าอันดุดันเด็ดขาดและเหี้ยมหาญถึงเพียงนี้ ทำให้อสูรที่สองและคนอื่นๆ ตกตะลึงไปเล็กน้อย ทว่าสิ่งที่ตามมาก็คือความโกรธเกรี้ยวที่มากยิ่งกว่าเดิม

ในรัศมีร้อยลี้รอบเมืองฝูหลงแห่งนี้ ยังไม่เคยมีผู้ใดกล้ามาวางก้ามกำเริบเสิบสานต่อหน้าพวกมันถึงเพียงนี้มาก่อนเลย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า เด็กหนุ่มผู้นี้ยังได้สังหารพี่สามของพวกมันไปแล้วอีกด้วย

แม้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกสิบอสูรด้วยกันเองจะนับว่าไม่สู้ดีนัก แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูภายนอก พวกมันก็ยังคงร่วมมือกันเป็นหนึ่งเดียวเสมอ

อสูรที่สองปรายตามองดูร่างของเวรยามที่ถูกฉินเจิ้งสังหารลง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "เจ้าหนู เจ้าเป็นใครกัน เหตุใดจึงต้องมาเป็นศัตรูกับพวกเราสิบอสูรด้วย!"

ฉินเจิ้งกำทวนหิมะโปรยเฉียงลง ชุดคลุมยาวสีทมิฬขับเน้นรูปร่างอันสูงโปร่งของเขา ในดวงตาอันสดใสประดับไว้ด้วยรอยยิ้มบางเบา พลางกล่าวว่า "ข้ามีชื่อว่าฉินเจิ้ง เชี่ยวชาญการสังหารคนชั่วช้าสามานย์โดยเฉพาะ บนตัวของพวกเจ้าไม่กี่คนไม่รู้ว่ามีหนี้เลือดติดตัวอยู่ตั้งเท่าใด"

ทว่าเขายังพูดไม่ทันจบ จมูกก็พลันได้กลิ่นคาวเลือดอันคละคลุ้งรุนแรงสายหนึ่ง