บทที่ 34 - สังหารอสูรทั้งเก้า

บทที่ 34 - สังหารอสูรทั้งเก้า

เมื่อฉินเจิ้งเห็นอสูรที่สี่กำดาบยาวพุ่งเข้ามาสังหาร เขาก็แค่นยิ้มเย็นชา "คนแรก ข้าขอฆ่าเจ้าก่อนก็แล้วกัน!"

เพียงแค่ขยับกาย ร่างทั้งร่างของเขาก็พุ่งทะยานออกไปในพริบตา ความเร็วนั้นเหนือกว่าเมื่อก่อนหน้านี้มากมายนัก

อสูรที่สี่คาดไม่ถึงว่าความเร็วของฉินเจิ้งจะสูงส่งถึงเพียงนี้ คนอื่นๆ ก็คาดไม่ถึงเช่นกัน กว่าจะได้สติตอบสนอง ฉินเจิ้งก็พุ่งมาถึงหน้าอสูรที่สี่เรียบร้อยแล้ว

"ทวนอัสนีอัคคี!" เขาตวาดก้อง ทวนหิมะโปรยพลันแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสายหนึ่ง ทั่วทั้งตัวทวนห่อหุ้มไว้ด้วยอัสนีอัคคี พุ่งฉกเข้าหาหน้าอสูรที่สี่ประหนึ่งอสรพิษร้ายในพริบตา

อสูรที่สี่ตื่นตระหนกสุดขีด ตะโกนลั่น "อะไรกัน ไม่ทันแล้ว ช่วยข้าด้วย!"

ฉินเจิ้งแค่นยิ้มเย็นชา "ไม่มีใครช่วยเจ้าได้ทั้งนั้น!"

ฉึก! ทวนหิมะโปรยแทงทะลุจากหน้าอกของเขาออกไปถึงแผ่นหลังโดยตรง อสูรที่แปดที่ยืนอยู่ด้านหลังอสูรที่สี่คาดไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นนี้ จึงตอบสนองไม่ทันในชั่วขณะ สองมือที่ถือมีดทั้งสองเล่มยังคงค้างอยู่ในท่าแทงพุ่งออกไปข้างหน้า

เมื่อร่างของอสูรที่สี่ถลากระแทกเข้ามา จึงพุ่งเข้าชนมีดทั้งสองเล่มในมือของเขาโดยตรง ฉึก! ฉึก! มีดกระดูกทั้งสองเล่มแทงทะลุไตทั้งสองข้างของอสูรที่สี่อย่างจัง