กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 496 ภาค –ฝ่ามือเดียวกำหนดฟ้าดิน 32
ม้าขาวหิมะสองตัวลากรถม้าสีเงินแกะสลักลวดลายงดงาม รอบข้างติดตามด้วยศิษย์กลุ่มหนึ่งในอาภรณ์สีขาวนวลอมฟ้า เพียงปรากฏตัวก็ทำให้ผู้คนมากมายตื่นตะลึงในความงดงาม
น่าเสียดายที่ฉีเล่อเล่อไม่ได้อยู่ในรถม้าคันนั้น
นั่นเป็นเพียงรถม้าเปล่าคันหนึ่ง
ตัวฉีเล่อเล่อเองกำลังนั่งอยู่บนชั้นสองของโรงน้ำชาริมถนน จิบชาชั้นดีและลิ้มรสขนมอันประณีต นางนั่งมองลงไปด้านล่างเหมือนผู้ชมคนอื่น ๆ ฟังเสียงวิจารณ์จากผู้คนรอบข้าง พลางพยักหน้าเป็นครั้งคราว
ฉีหยวนหยวนเงยหน้าขึ้นมองอย่างพูดไม่ออก ก็เห็นเจ้านายไร้คุณธรรมของตนกำลังโบกมือให้เขาอยู่ด้านบน จึงได้แต่หันไปกล่าวกับเหล่าศิษย์อย่างจนใจ “ไปจวนของพวกเราในเมืองหลวง”