กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 497 ภาค –ฝ่ามือเดียวกำหนดฟ้าดิน 33
ฉีเล่อเล่อเดินทางไปตลอดทางโดยไม่เปลี่ยนเครื่องแต่งกาย กินไปเที่ยวเล่นไป มุ่งหน้าสู่นอกด่าน
ผืนแผ่นดินนอกด่านกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ท้องฟ้าสีครามสดใสราวกับเพิ่งถูกชะล้าง เทือกเขาทอดตัวคดเคี้ยวต่อเนื่อง พุ่มไม้เตี้ยไหวเอนอยู่ท่ามกลางลมแรง
ฉีเล่อเล่อในชุดขาวควบม้าศึกขนงาม แผงคอม้าปลิวสะบัด เสียงกีบม้ากระทบพื้นดังแผ่วเบา เหล่าคนเลี้ยงสัตว์ต้อนฝูงวัวฝูงแกะผ่านไป นางมองภาพเหล่านั้นด้วยรอยยิ้ม รู้สึกปลอดโปร่งสบายใจ
หลังเที่ยวชมทิวทัศน์ทะเลทรายอยู่หลายวัน ฉีเล่อเล่อก็มุ่งหน้าเข้าสู่ภูเขาลึก
เมื่อมองเห็นยอดเขาแห่งหนึ่งอยู่ไกล ๆ นางก็ผูกม้าไว้ในจุดลับตา ทั้งยังกั้นพื้นที่กว้างใหญ่อีกบริเวณหนึ่งให้มัน แล้ววางค่ายกลอำพรางขนาดเล็กเอาไว้