กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
หลิวเทียนซื่อเตรียมข้ออ้างเอาไว้ล่วงหน้านานแล้ว เพียงรอคอยจังหวะเพื่ออธิบายกลบเกลื่อนไปในตอนนี้
เย่ชิวไป๋เดาออกตั้งนานแล้วว่าเขาจะพูดอะไร ตอนนี้เห็นท่าทางของเขาจึงรู้สึกเพียงแค่น่าเบื่อหน่ายไร้สาระ
“พอเถอะ นายไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น”
เย่ชิวไป๋ยังพูดไม่ทันจบ หลิวเทียนซื่อก็มองเธอด้วยสีหน้าประหลาดใจระคนยินดี
“ชิวไป๋ เธอยกโทษให้ฉันแล้วใช่ไหม?”
“ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอดีที่สุด เข้าอกเข้าใจคนอื่นที่สุด ได้แต่งงานกับเธอถือเป็นวาสนาสามชาติของฉันจริง ๆ”
หลิวเทียนซื่อพอดีใจก็รีบพ่นคำหวานน่าฟังออกมาหลายคำ ทว่ากลับได้รับเพียงเสียงแค่นหัวเราะเย็นชาของเย่ชิวไป๋ตอบกลับมา
“ในเมื่อนายรู้ว่าการได้แต่งงานกับฉันคือโชคดีของนาย ก็ไม่เห็นว่านายจะทำดีกับฉันตรงไหนเลย”