ตอนที่ 0024

เย่ชิวไป๋เท้าสะเอวข้างหนึ่ง มืออีกข้างชี้ตรงไปยังทิศทางของประตูใหญ่

หลิวเทียนซื่อจ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง เมื่อมั่นใจว่าเธอไม่ได้พูดเล่น จึงได้เดินจากไปด้วยความโกรธแค้น

ขณะที่หลิวเทียนซื่อกำลังจะก้าวไปถึงประตูใหญ่ ก็หันขวับกลับมาด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ

เย่ชิวไป๋ที่เมื่อครู่ยังเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ จู่ ๆ ก็วิ่งกระหืดกระหอบตรงมาหาเขาอย่างรวดเร็ว

“หลิวเทียนซื่อ นายรอก่อน!”

เสียงเย็นเยียบของเย่ชิวไป๋ดังขึ้นพลางเอ่ยปากเรียกเขาไว้

หลิวเทียนซื่อคาดเดาว่าเย่ชิวไป๋คงจะเสียใจกับคำพูดของตัวเองก่อนหน้านี้ ตอนนี้จึงเตรียมจะรั้งตัวเขาไว้

มุมปากของเขายกยิ้มขึ้น ใบหน้าฉีกยิ้มกว้างออกมาทันที

“ชิวไป๋ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอตัดใจจากฉันไม่ได้ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเมื่อกี้เธอแค่พูดจาประชดเพราะอารมณ์ชั่ววูบ”