กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
หลิวเทียนซื่อคิดเช่นนั้นพลันทำงานอย่างกระตือรือร้นยิ่งขึ้น
เขาตักน้ำใส่ถังน้ำกินจนเต็มก่อน จากนั้นก็ไปเติมน้ำในถังน้ำใช้ข้างนอกจนเต็มปรี่
เมื่อหาบน้ำเสร็จแล้วก็ขึ้นเขาไปเก็บฟืนกลับมามัดหนึ่ง หลังจากนั้นก็นั่งลงผ่าฟืนอย่างเป็นธรรมชาติต่อทันที
ยามนี้ท้องฟ้าเริ่มมืดสลัวลงแล้ว เย่ชิวไป๋เริ่มก่อไฟทำอาหาร
ตอนที่เย่ชิวไป๋ตักข้าวสารในถัง หลิวเทียนซื่อยังแอบชำเลืองมองแวบหนึ่ง
ปากเย่ชิวไป๋บอกว่าไม่ยกโทษให้ แต่ความจริงแล้วได้หุงข้าวเผื่อส่วนของเขาไว้เรียบร้อย
หลิวเทียนซื่อคิดเช่นนี้ ในใจพลันบังเกิดความลำพองขึ้นมาเงียบ ๆ
“ผู้หญิงยังคงควบคุมได้ง่ายจริง ๆ”
“ไม่ว่าฉันจะทำผิดร้ายแรงแค่ไหน ขอเพียงกลับมาช่วยทำงานที่บ้านให้ เธอจะยกโทษให้ฉันอย่างรวดเร็ว”