เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 153 บทอวสาน (กลาง) ไม่ไปที่ใดทั้งนั้น
นับตั้งแต่ครานั้นที่เซี่ยหยวนจิงเคยบอกว่าจะสอนสิ่งอื่นให้แก่นาง ลู่หวยซีก็มักจะคิดอยู่เป็นระยะว่า สิ่งอื่นนั้นแท้จริงแล้วคือสิ่งใดกันแน่
จนกระทั่งวันนี้ เขาโอบกอดนางล้มตัวลงนอนบนเตียง กุมมือของนางเอาไว้ นางจึงได้รู้ว่าต้องทำเช่นไรจึงจะทำให้เขาไม่ทรมานถึงเพียงนั้น
กระทั่งจนถึงตอนที่เซี่ยหยวนจิงล้างมือให้นางด้วยตนเอง และหลังจากนางอาบน้ำเสร็จกลับมา นางก็ยังมิอาจดึงสติกลับมาจากเรื่องเมื่อครู่นี้ได้
เกือบจะเพียงแค่ได้เห็นเขา ลู่หวยซีก็อดมิได้ที่จะนึกถึงเรื่องเมื่อสักครู่อย่างควบคุมไม่อยู่
มีทั้งเสียงหายใจหนักหน่วงของเซี่ยหยวนจิง มีทั้งเสียงแหบพร่าและสะกดกลั้นเกินกว่าคราใด ๆ ที่เขาคอยเอ่ยปลอบประโลมข้างหูนางเป็นระยะ มีทั้งถ้อยคำหยาบโลนเหล่านั้นที่เขาเอ่ยออกมาโดยมิอาจให้ผู้ใดได้ยิน
ลู่หวยซียิ่งคิดก็ยิ่งร้อนผ่าว ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาอย่างยิ่ง
ทว่านางกลับควบคุมตนเองมิได้ ลืมตาหลับตาก็ล้วนเป็นภาพของเซี่ยหยวนจิงเมื่อครู่นี้ทั้งสิ้น