0154

⬢⬢⬢

ตอนที่ 154 ตอนจบ (ตอนปลาย) วันนั้นนางได้กล่าววาจาหนึ่งประโยคกับข้า

ยามที่ลู่หย่วนเจาจากไป หิมะด้านนอกก็หยุดตกพอดี

ลู่หวยซีเดินไปส่งเขา เซี่ยหยวนจิงย่อมเดินตามติดไปตลอด

แม้ลู่หย่วนเจาจะรู้สึกรังเกียจความหวานชื่นแนบชิดของสองคนนี้อยู่บ้าง ทว่าก็อดไม่ได้ที่จะยืดแผ่นหลังตรง

อย่างไรเขาก็เป็นพี่ใหญ่นี่นา

ไม่นานนักทั้งสองคนก็กลับเข้ามาในห้อง

ลู่หวยซีนับตั้งแต่ส่งคนกลับไปแล้วก็ไม่ค่อยมีรอยยิ้มเท่าใดนัก ทว่าก็มิได้นับว่าไม่มีความสุข เพียงดูเหมือนกำลังครุ่นคิดบางเรื่องอยู่

“นอกจากท่านพ่อตา ท่านแม่ยาย และข้าแล้ว เรื่องของคนอื่นก็ไม่คุ้มค่าให้เจ้าต้องเปลืองสมองไปคิดหรอก”

เซี่ยหยวนจิงหลุบตาลงพลางกุมมือเพิ่มความอบอุ่นให้นาง “จะไปจวนสกุลลู่เมื่อใด ข้าจะไปเป็นเพื่อนเจ้า”