เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 ตอนจบ (ตอนต้น) วันนี้ขอจูบนานขึ้นอีกหน่อยได้หรือไม่?
มื้ออาหารนั้นในท้ายที่สุดก็ผ่านพ้นไปด้วยดีอย่างสงบราบรื่น
เรื่องทะนุถนอมตามใจบุตรสาวเช่นนี้ นายท่านใหญ่สกุลลู่และฮูหยินใหญ่ล้วนทำจนเคยชินมาแต่ไหนแต่ไร
หลิ่วซื่อมีถ้อยคำมากมายที่คิดจะทัดทาน ทว่าสุดท้ายแล้วก็ไม่อาจต้านทานคำกล่าวอันเปี่ยมล้นและเปิดเผยของบุตรสาวที่ว่า “เป็นข้าที่ชอบเขาก่อน”
แม้หลิ่วซื่อจะคิดอ่านมากความ แต่นางก็เป็นคนที่เคยผ่านเรื่องเหล่านี้มาก่อนเช่นกัน
นางย่อมรู้ดีว่าความไม่พึงพอใจของตน ทำได้เพียงปล่อยให้กาลเวลาเป็นสิ่งพิสูจน์ข้อคัดค้านหรือความเห็นพ้อง
อีกทั้งนางยังนึกขึ้นได้ในทันทีถึงหลายคราวก่อนหน้านี้ ที่เซี่ยหยวนจิงเดินทางมารับคนด้วยตนเอง ความใส่ใจและความเอาใจใส่ที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้น เหนือกว่าสิ่งที่นางเคยคาดคิดเอาไว้จริง ๆ