กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 113 สิ่งที่ฮูหยินข้ารับปากไว้ย่อมไม่ได้
จะว่าไปแล้ว ลู่หวยซียังคงมีโทสะอยู่บ้าง
นางเลือกที่จะใจกว้างไม่ถือสาหาความได้ แต่นางไม่ยินยอม นางไม่อาจกล้ำกลืนโทสะนี้ลงไปได้จริง ๆ
“โหวเฉิงเอินไม่ทำสิ่งใดเลย ทว่ากลับเก่งกาจเรื่องคิดเอาเองยิ่งนัก ข้าต้องการให้เขาเห็นกับตาตนเองว่า คนที่เขาเชิญมาไม่ได้จะใส่ใจเซี่ยหยวนจิงเพียงใด จะปั้นหน้าเย็นชาไม่แยแสต่อเขาและเหอปิ่งซิ่นอะไรนั่นอย่างไร ทั้งข้ายังจะให้เขาดูให้กระจ่างแจ้งว่า คิดจะบงการข้านั้นมิใช่เรื่องง่ายดายปานนั้น”
นิสัยของตาเฒ่านั้นนางกระจ่างแจ้งดียิ่ง
ไม่ต้องเอ่ยถึงเรื่องอื่น เพียงแค่นางพยักหน้ายอมช่วยเขาขบคิดเรื่องสมุนไพร ก็เพียงพอให้ตาเฒ่าผู้นั้นช่วยนางระบายโทสะแล้ว
กล่าวจบ ลู่หวยซีก็แค่นเสียงเย็นออกมาอีกคำรบหนึ่ง