เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 114 ข้าต่างหากที่กอดเจ้า
ภายในห้องอบอวลด้วยกลิ่นยาที่แตกต่างไปจากยามปกติ
เจือด้วยกลิ่นหอมสะอาดของพรรณไม้ ทั้งยังแฝงไอชื้นของผืนดิน ดมดูแล้วไม่ฉุนจัดเหมือนตัวยาทั่วไป และไม่แสบจมูกจนเกินไปนัก
ท่ามกลางกลิ่นนี้ เซี่ยหยวนจิงกลับยิ่งได้สติแจ่มชัด และมิได้คิดจะยอมถอยแม้แต่น้อย
“สิ่งที่ท่านผู้เฒ่าเอ่ยปากต้องการ ไม่ว่าตอนนี้นอบน้อมจะมีหรือไม่ ย่อมต้องทำให้ท่านผู้เฒ่าได้สมปรารถนาอย่างแน่นอนขอรับ”
เขาไม่รู้ว่าท่านหมอเทวดาชราเบื้องหน้าต้องการสิ่งใด แต่เขารู้ดีว่าอารมณ์ของอีกฝ่ายไม่ใคร่ดีนัก ทั้งยังยากจะคาดเดา
ทว่าไม่ว่าจะคาดเดายากเพียงใด ในเมื่อเขาฟื้นแล้ว ก็ย่อมไม่มีทางปล่อยให้ลู่หวยซีไปทำเรื่องที่นางรับปากไว้กับอีกฝ่ายเป็นอันขาด
เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้ ชายชราก็มิได้แสดงท่าทีอันใด
เขาเพียงกวาดสายตามองสำรวจเซี่ยหยวนจิงครู่หนึ่ง ราวกับกำลังคิดคำนวณ ทั้งยังเจือความลังเลอยู่บ้าง