เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 112 ไม่ให้เข้าเยี่ยม
สองปีมานี้ฮูหยินสามสกุลจ้าวไปมาหาสู่กับเรือนใหญ่ไม่มากนัก
นางสนิทสนมกับฮูหยินเฒ่า อีกทั้งยังออกหน้าพูดแทนมู่เนี่ยนเวยอยู่หลายครา สุดท้ายทำให้เซี่ยหยวนจิงไม่ชอบใจ พลอยทำให้ระหว่างสองเรือนยิ่งเกิดความบาดหมางมากขึ้น
ยามที่ลู่หวยซีเดินไปถึง ฮูหยินสามผู้ถูกขวางไว้กำลังจิบชาอยู่ บนใบหน้ามิได้มีความกังวลตามที่ฝากคำพูดมาแม้แต่น้อย
เมื่อแลเห็นนางมา ดวงตาคู่นั้นก็ทอประกายคมปลาบขึ้นมาแวบหนึ่ง ซ้ำยังคิดว่าการหยั่งเชิงและความอยากรู้อยากเห็นข้างในนั้นคนอื่นจะมองไม่ออก
ลู่หวยซีแสร้งทำเป็นไม่รู้
นางเอ่ยเรียกอาสะใภ้สามคำหนึ่ง จากนั้นจึงรับถ้วยชามา
จ้าวซื่อถือโอกาสเก็บสีหน้าสบายอารมณ์ลงไปบ้าง ขมวดคิ้วเข้าหากันเบา ๆ เค้นความปวดใจและความไม่พอใจออกมาสายหนึ่ง
“หยวนจิงเป็นอย่างไรบ้างแล้ว เจ้ามีเวลาว่างมานั่งดื่มชากับข้าที่นี่ สู้รีบพาข้าไปดูเสียยังดีกว่า ใครต่อใครก็ขวางไว้หมด แพร่งพรายออกไปไม่กลัวคนอื่นว่าเจ้าไม่รู้ธรรมเนียมหรืออย่างไร!”