0111

⬢⬢⬢

ตอนที่ 111 นางเองยังเอาตัวไม่รอด จะถึงคราวผู้อื่นได้อย่างไร?

มู่เนี่ยนเวยตกใจขึ้นมาในอก ทว่าก็รีบเก็บสีหน้าลงอย่างรวดเร็ว

“พี่เว่ยอย่าตื่นตกใจไปเลยเจ้าค่ะ แม้ในจวนจะมีกฎระเบียบเข้มงวด แต่ก็มีสาวใช้ไม่รู้ความอยู่บ้างเป็นครั้งคราว”

“ข้าเข้าใจ ข้าเข้าใจ เรือนหลังบ้านไหนบ้างไม่มีคนมีนอกมีในปะปนอยู่ พบเจอแล้วก็สมควรต้องสั่งสอนตักเตือน”

ผู้มาเยือนฝืนยิ้มเอ่ยรับคำไปประโยคหนึ่ง ทว่าท้ายที่สุดก็มิได้ลืมความตั้งใจที่มา จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นอีกว่า

“แต่สองคนนี้ดูไปก็น่าสงสารยิ่งนัก ไม่รู้ว่าไปขัดหูขัดตาผู้ใดเข้า เมื่อครู่ระหว่างทางข้าได้ยินมาว่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเจ้าได้รับบาดเจ็บ ช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้กลับยังมีคนกล้าก่อเรื่องในจวนอีก”

มู่เนี่ยนเวยรู้ว่าอีกฝ่ายเริ่มหยั่งเชิง ในใจพลันหัวเราะเยาะขึ้นมาคราหนึ่ง

ทว่าไม่นานนางก็ดึงสายตากลับมา แล้วทอดถอนหายใจแผ่วเบา

“คงจะเป็นพี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้องของข้ากระมังเจ้าค่ะ”