ตอนที่ 32 เว่ยเจี้ยน กับอมยิ้มสินค้าไร้มาตรฐาน

ตอนที่ 32 เว่ยเจี้ยน กับอมยิ้มสินค้าไร้มาตรฐาน

“เจียเจียยังไม่ออกมากินข้าวอีกเหรอ?”

“อืม วันนี้เธอก็เอาแต่อยู่ในห้องทั้งวันอีกแล้ว”

“เฮ้อ เดี๋ยวถึงเวลาก็อุ่นข้าวไว้ รอเธอออกมากินเถอะ”

บนโต๊ะอาหาร

ทุกคนในบ้านต่างถอนหายใจ ราวกับเคยชินเสียแล้ว ทว่าในแววตายังคงเจือความโศกเศร้าอยู่จาง ๆ

เว่ยเจี้ยนมองไปยังประตูห้องที่ปิดสนิทอยู่ไม่ไกล ด้วยสีหน้าหดหู่ท้อแท้

นับตั้งแต่ลูกสาวประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อหนึ่งปีก่อน เธอก็กลายเป็นคนเงียบขรึมไม่พูดไม่จา

อย่าว่าแต่ออกจากบ้านเลย

แม้แต่ห้องของตัวเอง เธอก็แทบไม่เคยก้าวออกมาเลยแม้แต่ครึ่งก้าว