เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 31 มอบให้ท่าน ไม่คิดเงินหรอกคุณปู่
นอกจากออร์เดอร์ใหญ่เมื่อช่วงเช้าแล้ว หลังจากนั้นแม้จะมีลูกค้าใหม่แวะเวียนมาบ้าง แต่ก็มีเพียงคนสองคนเท่านั้น
ล้วนเป็นคนที่ถูกกลุ่มลูกค้าประจำบนยอดเขาชิงซานคราวก่อนพามา อาศัยอยู่ในตึกพักอาศัยแถบภูเขาชิง
“พ่อหนุ่ม ห่อกลับบ้านไม่ได้จริง ๆ หรือ”
“ของอร่อยขนาดนี้ ฉันก็อยากซื้อไปให้หลานสาวที่บ้านได้กินบ้าง”
เว่ยกั๋วไห่เอ่ยถามอย่างเชื่องช้า
แม้ผมจะขาวโพลน ทว่าดวงตากลับเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา
หลานสาวของเขาประสบอุบัติเหตุโดยไม่คาดคิดเมื่อหนึ่งปีก่อน นับแต่นั้นมาก็ไม่อาจสัมผัสถึงการวิ่งได้อีก
อารมณ์ก็พลอยเงียบขรึมพูดน้อยลง ทุกวันเอาแต่นิ่งเงียบอยู่ในห้อง ไม่ยอมก้าวเท้าออกจากบ้านแม้แต่ก้าวเดียว
เว่ยกั๋วไห่มองจานอาหารที่ถูกเก็บไปไว้ด้านข้าง รสชาติแสนอร่อยในปากยังคงไม่จางหาย