ตอนที่ 33 อาหารเลิศรสไม่เพียงต้องอร่อย คนก็ต้องมีจิตใจดีด้วย

ตอนที่ 33 อาหารเลิศรสไม่เพียงต้องอร่อย คนก็ต้องมีจิตใจดีด้วย

หลังจากปิดประตูห้อง รอยยิ้มของเว่ยเจี้ยนก็พลันเหือดหายไปในทันที

“เฮ้อ ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปเถอะเว่ยเจี้ยน เจียเจียเธอ...จะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน”

เว่ยกั๋วไห่เอ่ยปากปลอบโยน ความตื่นเต้นดีใจในตอนแรกที่มาถึงก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

ดูท่าแล้ว อมยิ้มที่เถ้าแก่ซูให้มาคงใช้ไม่ได้ผล

ยังคงต้องห่อกับข้าวจากที่นั่นกลับบ้านอยู่ดี!

เว่ยกั๋วไห่ไม่เชื่อหรอกว่า กับข้าวที่เอร็ดอร่อยขนาดนั้น จะยังทำให้หลานสาวกินข้าวและอารมณ์ดีขึ้นไม่ได้?

“อืม เจียเจียเธอจะดีขึ้น”

เว่ยเจี้ยนพยักหน้า ฝืนปั้นรอยยิ้มขึ้นมา เมื่อนึกถึงสีหน้าด้านชาของลูกสาว ในใจก็เจ็บปวดยิ่งนัก

ทำไมเรื่องแบบนี้ ถึงต้องเกิดขึ้นกับครอบครัวของพวกเขาด้วย?